czwartek, 13 grudnia 2012

SESJA 16: LEPSZE ZNANE PIEKŁO NIŻ NIEZNANE NIEBO - A WIĘC CZYM JEST OPÓR?


KRÓTKA POWTÓRKA
Kiedy pisaliśmy o fazach zmiany mówiliśmy o tym, że na etapie wprowadzania w życia działań zmierzających do osiągnięcia celu pojawia się zjawisko oporu, dysonansu poznawczo-emocjonalnego, które „każe nam” poddać się i zachować status quo. Dziś rozprawimy się z OPOREM.

DZISIEJSZA SESJA
Opór to naturalna i nieświadoma tendencja do zachowania homeostazy. Większość z nas tak naprawdę nie lubi zmian. Owo nielubienie to nic innego jak doświadczenie pewnego rodzaju dyskomfortu. Ważne, by podkreślić, że opór to NATURALNY I NIEODŁĄCZNY element zmiany, i tu uwaga, również zmiany na lepsze! Może zaciekawi Cię fakt, że Thomas Holmes i Richard Rahe tworząc listę stresujących wydarzeń życiowych w pierwszej dziesiątce umieścili zdarzenia powszechnie uznawane za pozytywne, takie jak ślub czy pogodzenie się ze współmałżonkiem.

Nie należy się obawiać lęku przed zmianą, lecz przyjąć jako coś koniecznego, ale przejściowego. Wręcz niepokojące byłoby nie doświadczać żadnego dyskomfortu w nowej sytuacji. Znaczyłoby to nic więcej prócz tego, że tak naprawdę nie dokonała się żadna zmiana.
Kiedy zaczynasz coś zmieniać w swoim życiu, powiedzmy chcesz stać się bardziej asertywnym wobec swojego przełożonego i zaczynasz powoli stawiać granice w tej relacji prawdopodobnie dwutorowo zaczynasz odczuwać sprzeczne emocje. Z jednej strony jesteś dumny z siebie, rozumiesz, że w perspektywie przyszłości takie zachowania uchroni Cię np. przed nadmiernym obciążeniem obowiązkami, ale z drugiej strony czujesz, że to nowe zachowanie jakby Ci „nie pasuje”, „nie jest Twoje”, jest „sztuczne, wymuszone”. Pragnę Cię uspokoić, Twoje doznania są jak najbardziej na miejscu. Odczucie „to mi nie pasuje” mówi Ci właściwie wyłącznie o tym, że Twoje nowe zachowanie jest sprzeczne z dotychczasowymi nawykami. Wyobraź sobie, że włamałam się do Twojej kuchni i poprzestawiałam Ci całkowicie zawartość Twoich szafek. Chcesz zrobić sobie herbatę, a tam gdzie dotychczas znajdowały się kubki, stoją teraz talerze. Znajdujesz po krótkiej chwili upragniony kubek i zaparzasz herbatę. Musi minąć sporo czasu zanim przyzwyczaisz się do nowego porządku. Zanim to nastąpi, jeszcze nieraz otworzysz niewłaściwą szafkę, zirytujesz się na nowy porządek rzeczy, pomyślisz że stary układ był zdecydowanie lepszy (ale czy rzeczywiście był? –był on tylko i wyłącznie układem Tobie dobrze znanym, dlatego wydawał się naturalny). Jednak po pewnym czasie „treningu” automatycznie, czyli bez namysłu będziesz odnajdywał w swojej kuchni wszystkie potrzebne Ci elementy. Jeśli wtedy zmienię porządek na stary, znów nie będziesz w stanie się w nim odnaleźć. Dokładnie tak samo jest z każdą zmianą w naszym życiu. Dyskomfort, czas wahania i sentymentalnego podziwiania starego ładu jest wpisany w naturę zmiany.

ZADANIE DOMOWE
Proponuję bardzo krótkie i proste ćwiczenie, które pozwoli Ci przez chwilę doświadczyć czym jest dyskomfort związany ze zmianą. Proszę Cię, żebyś splótł swoje dłonie. Spójrz w jaki sposób ułożyłeś kciuki - który z nich jest na wierzchu (kciuk prawej czy lewej dłoni?). Teraz proszę Cię, abyś zmienił układ wszystkich palców na odwrotny, przełóż palce zaczynając od kciuka aż po mały palec. Jak się teraz czujesz? Zapewne pojawiło się doznanie pewnej „dziwności”. Pasuje Ci ten nowy układ? Czy można powiedzieć, że drugi sposób ułożenia palców jest gorszy?

2 komentarze:

  1. Drugi układ jest strasznie dziwny! Czuję dyskomfort i jest mi faktycznie źle z nowym ułożeniem palców. Matylda.

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie bój sie zmiany na lepsze

    OdpowiedzUsuń

Pierwszy w Polsce autoterapeutyczny blog oparty na Racjonalno-Emotywnej Terapii Zachowań doktora Alberta Ellisa to w zamierzeniu jego twórców miejsce przyjaznych spotkań. Jesteśmy otwarci na Wasze, drodzy Czytelnicy, komentarze. Pamiętajmy jednak, by nie zawierały treści wobec kogokolwiek obraźliwych. Czekamy także na Wasze pytania. Postaramy się szybko odpowiedzieć:)